۱۳۹۱ شهریور ۱۰, جمعه

پان المپیک

يك خانم سرخپوستي هست به اسم رز كه، به دنبال عارضه قلبي برای مادرم و تا پیش از درگذشتش، از طرف دولت كانادا موظف شده بود به او در كارهاى خانه كمك كند.
 
من: رز، چرا تو فکری؟
رز: احساس می کنم مورد تبعیض واقع شدم.
من: اینجا، تو کانادا؟ به خاطر رنگ پوستت؟
رز: نه. در لندن . این که اجازه نمی دن تو مسابقات پاراالمپیک شرکت کنم.
من: رز، دست بردار. تو که چهار ستون بدنت سالمه. پاراالمپیک رو برای معلولین گذاشتن که در حالت عادی نمی تونن با آدم های عادی مسابقه بدن. پاراالمپیک برای رفع تبعیضه. تو معلولیتت چیه؟
رز: چاقم. با این وزنم نمی تونم تو تیم ملی بسکتبال عادی باشم.
من: خب این تقصیر خودته. وزنتو کم کن.
رز: پسر خوب، این قدر زود به یکی نگو تقصیر خودته. فعالیت بدنی من دو برابر توئه که کل روز پشت کامپیوتر می شینی. خوابم هم در شبانه روز نصف توئه. یک بخش چاقی من ژنتیکه. اگه بدونی معنیش چی میشه. یک بخش دیگه هم ماله هورمون هاییه که تو غذاهای این جاست. هیچ کدومشون هم تقصیر من نیست. من فقط می گم اگر یک المپیک داریم برای آسمانخراش های بسکتبالیست، یک المپیک هم داریم برای بسکتبال با ویلچیر، یک المپیک هم باید داشته باشیم برای آدم های چاقی که بسکتبال دوست دارن.
من: خب این جوری باید یک المیپک هم باید داشته باشیم برای آدم های قدکوتاهی که بسکتبال دوست دارن.
رز: بالاخره یه چیزی فهمیدی. از نظر جنابعالی قد که دیگه تقصیر خود آدم نیست؟ تو شماره چشمات چنده؟
من: پنج و نیم. شیش.
رز: خب، این که می گن کم سو شدن چشم پسرها تقصیر خودشونه دروغه. تازه اگر تقصیر خودت هم بوده باشه دیگه کار از کار گذشته. عینک زدن از قابلیت های ورزشیت کم نمی کنه؟
من: چرا خیلی زیاد. با عینک که فوتبال بازی می کنم نمی تونم هد بزنم. مسابقه شنا هم که بی عینک می دادم باید آخرش سرعتمو کم می کردم که با صورت نرم تو دیوار.
رز: ولی نمی گذارن تو مسابقات نابینایان شرکت کنی. تو مسابقات آدم های عادی هم که خود به خود اوت می شی. چرا فکر می کنی تبعیض فقط برای آخر طیف بده و وسط طیف اگر مورد تبعیض واقع شد اشکالی نداره؟ من می گم یک المپیک هم باید باشه برای آدم های چاق. یکی برای قد کوتاه ها. یکی برای عینکی ها. یکی هم باشه برای کسایی که پول ندارن با آخرین مدل دوچرخه تمرین کنند.

۱۳۹۱ شهریور ۶, دوشنبه

يك قدم كوچك، يك جهش بزرگ

يك خانم سرخپوستي هست به اسم رز كه، به دنبال عارضه قلبي برای مادرم و تا پیش از درگذشتش، از طرف دولت كانادا موظف شده بود به او در كارهاى خانه كمك كند.

رز: خوشحالم كه دوباره مي بينمت، مهدي.
من : من هم همين طور رز. چه خبرها؟
رز: يك عده به دنيا آمدند و يك عده از دنيا رفتند. نيل آرمسترانگ مرد. اولين انساني كه روي ماه قدم گذاشته بود.
من: آره خوندم. موقعي كه مي خواسته ا ز فضاپيما خارج بشه و روي ماه پا بگذاره گفته بود اين يك قدم كوتاه براي يك انسان و يك جهش عظيم براي نوع بشر است.
رز: حتمن وقتي داشته مي مرده گفته اين يك قدم كوتاه براي نوع بشر و يك جهش بزرگ براي يك انسان است.
 

۱۳۹۱ مرداد ۲۹, یکشنبه

برنامه و فهرستِ منابعِ اولین مدرسه‌ی تابستانیِ فلسفه‌ی تحلیلی

اولین مدرسه‌ی تابستانیِ فلسفه‌ی تحلیلی از ۱۲ تا ۱۵ شهریور ماه ۱۳۹۱ در پژوهشکده‌ی فلسفه‌ی تحلیلیِ پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM) برگزار می‌شود. 

برنامه‌ی و فهرستِ منابعِ این دوره را، به ترتیب، از اینجا و اینجا می‌توانید دریافت کنید. 

برای دریافتِ فایلِ منابعی که به آن‌ها دسترسی ندارید، می‌توانید به من ای‌میل بزنید. 

۱۳۹۱ مرداد ۲۵, چهارشنبه

فلسفه علم، نفوذ سیاسی و نفر سوم

خبرگزاری مهر گفتگویی داشته است با دکتر حسین شیخ رضایی درباره ورود فلسفه علم به ایران. نکاتی در این گزارش جالب توجه‌اند.
اولا من نهایتا مقصود (احتمالا گزارشگر) از این مجموعه جملات را نمی‌فهمم: «گلشنی معتقد بود که رویکرد پوزیتیویستی نفوذ زیادی در میان دانشمندان ما دارد، او با فسلفه علم به دنبال اثبات این موضوع بود که علم تنها آن چیزی که پوزیتیویست‌ها می‌گویند.»
پیشنهاد: است؟ نیست؟ هیچکدام؟
ثانیا: «وی درباره انگیزه‌های بانیان این رشته در ایران گفت: نصر به نوعی از تاریخ علم اسلامی و همچنین تفاوت علم جدید و قدیم معتقد بود و به همین دلایل، به فلسفه علم توجه داشت. گلشنی معتقد بود که رویکرد پوزیتیویستی نفوذ زیادی در میان دانشمندان ما دارد، او با فسلفه علم به دنبال اثبات این موضوع بود که علم تنها آن چیزی که پوزیتیویست‌ها می‌گویند. انگیزه‌های این افراد متفاوت بود، اما به هر حال هر سه آنان طرح بحث فلسفه علم را برای جامعه مفید می‌دانستند.»
گویی خبرگزاری مهر قصد طرح چیستان داشته است. حالا باید سعی کنید این نفر سوم را حدس بزنید. دستکم می‌شد سوال را چهار گزینه‌ای مطرح کرد.
نهایتا هم عنوان گزارش قابلیت فراوان برای تاملات «نیمه پنهانی» دارد. «نفوذ سیاسی فلسفه علم را وارد دانشگاه‌های ایران کرد.»
پی نوشت: یکی روبهی دید بی دست و پای/ فرو ماند در لطف و صنع خدای